Czy wiesz, że psy też mogą mieć depresję?

Tak jak w przypadku ludzi jest to zaburzenie nastroju objawiające się głębokim i trwającym dłuższy czas przygnębieniem, smutkiem.

Psia depresja objawia się najczęściej:

• zaburzeniami w bilansie potrzeb (mniejsza ochota na ruch i zabawę, większe zapotrzebowanie na jedzenie (otyłość), nadmierna autopielęgnacja, zwiększona ospałość, problem ze znalezieniem sobie miejsca do spania itp.),
• apatycznością, spowolnieniem, opóźnionym czasem reakcji na bodźce,
• zachowaniami stereotypowymi (gonienie własnego ogona, zjadanie własnych odchodów, chodzenie w kółko jedną trasą),
• nadmiernym „przyklejeniem” do opiekuna (śledzenie go, chodzenie wszędzie za nim, ciągłe obserwowanie gdzie jest i co robi, problemy separacyjne) lub totalnym brakiem zainteresowania opiekunem,
• ogólnym przygnębieniem i smutkiem (nie cieszą go rzeczy, które dawniej robił z przyjemnością).

Przyczynami depresji psów są zazwyczaj:

• traumatyczne wydarzenia (nawet z dalszej przeszłości psa),
• chroniczny stres,
• zaburzenia lękowe,
• brak zaspokojenia potrzeb w optymalnym dla psa stopniu,
• deficyty w poczuciu bezpieczeństwa,
• choroby, alergie, ból,
• nieprawidłowa dieta,
• zmiany w codziennych rytuałach (zwłaszcza jeśli są duże i nagłe).

Na szczęście przez odpowiednio dobraną terapię (również farmakologiczną), zmiany w życiu codziennym i systematyczną pracę, małymi kroczkami jesteśmy w stanie wyprowadzić psiaki z depresji ♥

Pamiętajmy, żeby dbać o swoje zwierzaki nie tylko pod kątem fizycznym, ale również emocjonalnym, bo wiadomo, że lepiej zapobiegać niż leczyć.