Psiaki korzystają ze strategii radzenia sobie, czyli z czynności, jakie podejmują żeby uzyskać określony cel. Najczęściej mówimy o strategiach, gdy mamy do czynienia z sytuacją dla psa trudną (stresującą), a celem zachowania jest odczucie ulgi.

Do najczęściej spotykanych strategii radzenia sobie w sytuacji trudnej zaliczamy:

• zachowania agresywne,
• intensywne zachowania mające na celu odsunięcie bodźca stresującego (np. naskakiwanie na obcą osobę),
• zwiększenie dystansu (odejście),
• czynna próba obniżenia intensywności drugiego osobnika (deeskalacja),
• wykorzystanie elementów łańcucha łowieckiego (chwytanie, noszenie, rozgryzanie przedmiotów, podrzucanie, przeciąganie, szarpanie itd.),
• kontakt socjalny z opiekunem,
• węszenie,
• kopanie,
• bieganie,
• tarzanie się,
• ruchy kopulacyjne (również u suczek),
• wokalizacja,
• żucie/lizanie (w tym również wyszukiwanie i jedzenie śmieci),
• picie wody.

Sporo z wyżej wymienionych strategii, poza nadrzędnym celem jakim jest odczucie ulgi, ma jeszcze jedno zastosowanie – rozładowanie napięcia emocjonalnego i cielesnego (wywołanego stresem). Warto obserwować psa i sprawdzić z jakich strategii korzysta (i kiedy) w swoim naturalnym zachowaniu, żeby bardzij umiejętnie mu pomóc jeśli znajdzie się w stresującej sytuacji. Oczywiście, nie wszystkie strategie radzenia sobie są akceptowalne społecznie i korzystne dla psa (i opiekuna) dlatego warto rozszerzać wachlarz możliwości do wykorzystania stopniowo eliminując te „niechciane” przez zastępowanie ich innymi.